Pirates of Silicon Valley (1999) 23.976 fps runtime 01:36:57
ผมไม่อยากให้คิดว่า เรื่องนี้เป็นแค่หนัง
หรือกระบวนการ การแปรอิเล็คตรอน สนามแม่เหล็ก
เป็นรูปรสกลิ่นเสียง
ไม่เอา ฟังผมให้ดี
เราเกิดมา เพื่อฝากชื่อไว้ในจักรวาล
มิฉะนั้นเราก็ไม่เกิดมา
เราสรรสร้างอุดมคติรูปแบบใหม่
เฉกเช่นจิตรกร หรือนักกวี
คุณควรจะคิดในแง่นั้น
สิ่งที่เราทำก็คือ เขียนประวัติศาสตร์มนุษย์ขึ้นมาใหม่
ใช่ สตีฟ ขอขัดนิดนะ ผมกำลังวิตกเรื่อง
การจัดแสงส่องนักแสดง คุณคงเข้าใจ
- มิเชล - คะ
คุณเดินมานี่ซิ เดินมาหน้ากล้อง ถือค้อนตรงมา
แบบนี้เหรอ
ใช่ แบบนั้นแหละ
ผมนึกสงสัยมาตลอดว่า สตีฟเป็นคนยังไง
หมายถึงนับแต่เรายังเด็กๆ ทุกสิ่งที่เขาทำ
ถ้าไม่เกี่ยวกับความเชื่อทางศาสนา ก็เป็นลูกกล้าบ้าบิ่น
ดังเช่นโฆษณาชิ้นนี้
มันกลายเป็นตำนานจาก ฝีมือของริดลี่ย์ สก็อต
เหมือนนิยายเมื่อปี 84 ฉากพิธีกรรมอันใหญ่โต
แล้วเกิดการก่อกบฎต่อต้าน
พี่ผู้ชั่วร้ายผู้ครอบครองทุกสิ่ง
และอีก 13 ปีต่อมา
สตีฟต้องขึ้นไปยืนบนเวทีที่บอสตัน
ผมว่ามัน...
พิลึกจริงๆ
ยุคสมัย...
การแข่งขันของ 2 เรา จบลงแล้ว
ขอบคุณ บิล
ขอบคุณที่ยืนหยัดกับเรา
โลกสะดวกสบายขึ้นเพราะเรา
ไมโครซอฟต์เป็นไอ้ขี้ขโมย เราไว้ใจมันไม่ได้
ผมรู้
ผมทราบดีว่าข่าวนี้ อาจทำให้หลายคนตกใจ
ตอนนั้นสตีฟกำลังพูดถึงบิล เกทส์
ผู้จ้องมองลงมาเหมือนเขาเป็นพี่ใหญ่ ซึ่งเขาเป็นจริงๆ
หลายปีก่อน สตีฟเคยฉุนในการกระทำของบิล
แต่ตอนนี้เขาอยู่บนเวที ต่อหน้าคนทั้งโลก
และบอกทุกคนว่าเขาเป็นแค่เบอร์ 2
เขาตกมาถึงจุดนี้ได้ไงกัน
เกิดเหตุจลาจล
ที่มหาวิทยาลัยเบิร์คลี่ย์ แคลิฟอร์เนีย
ถูกกองทัพเข้ามาควบคุมความสงบ เพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลาม
การประท้วงสงครามมี ผู้เข้าร่วมชุมนุมกว่า 400 คน
เหตุการณ์เริ่มรุนแรงขึ้น
เจ้าหน้าที่ทหารตำรวจต้องใช้ แก๊สน้ำตาเพื่อสลายฝูงชน
นี่เป็นอีกเหตุการณ์ที่นักศึกษาประท้วง
ต่อต้านสงครามเวียดนาม
- สตีฟ เรามาทำบ้าอะไรที่นี่ - เผ่นจากนี่เถอะ
หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้
- อย่าทำหล่นนะ - ไม่หรอกน่า
นายเป็นไงบ้าง
ฉันเบื่อการปฏิวัติเต็มที
- เราไม่ใช่นักปฏิวัติ - เราเหรอ
รู้มั้ย สตีฟไม่เหมือนกับเราท่าน
เขามักจะมองโลกแตกต่างออกไป แม้แต่ตอนที่ผมอยู่เบิร์คลี่ย์
ผมมองเห็นแค่จักรยานเท่ๆ และบอร์ดวงจรไฟฟ้า
ในขณะที่เขามองเห็นกฏแห่งกรรม ความหมายของจักรวาล
สตีฟกับผมได้ค้นพบ คนประหลาด ผู้เคยเป็นฮีโร่ของชาวเบิร์คลี่ย์
เพียงเพราะเขาพบวิธีเอาชนะระบบ
เขามีฉายาว่ากัปตันครั้นช์
เพราะเขาสามารถพบว่า นกหวีดเล็กๆ นี่
ที่แถมฟรีในอาหารเช้า ยี่ห้อกัปตันครั้นช์
มีเสียงโทนเดียวกับอุปกรณ์โทรทางไกล ของเอทีแอนด์ที
เราจึงสามารถโทรศัพท์ฟรี ทุกหนทุกแห่งบนโลก
ด้วยสิ่งที่เราสร้าง ชื่อกล่องสีฟ้า
และเราก็ทดสอบมันโดยโทรหาโป๊บ
- นายคุย - ไม่ๆ
เขาคงไม่เรียกมารับจริงๆ หรอก
ฉันมองทะลุปรุโปร่งเลยล่ะเพื่อน
ฉันคิดออกแล้ว ฉันรู้มันคืออะไร นายอยากจะรู้มั้ย
มันเกี่ยวกับอำนาจ
อำนาจรึ
เหมือนในประเทศบ้าๆ ไง
ตอนที่นายพลจะโค่นประธานาธิบดี
สิ่งแรกที่เขาจะยึด
คือการโทรคมนาคม สถานีวิทยุ ทีวี หนังสือพิมพ์
ว้าวเพื่อน
ข้อมูลข่าวสาร คืออำนาจ
ผมเป็นคนสร้างก่องสีฟ้า และสตีฟเป็นคนขายมัน
จนกระทั่งวันนึง เราเกือบถูกตำรวจจับได้
แต่ขอบคุณพระเจ้า เขาไม่รู้จักเจ้ากล่องสีฟ้า
ราตรีสวัสดิ์ ไปตัดผมเผ้าซะ
ผมจึงหันมาสร้างสิ่งที่จะ ไม่ทำให้เราเดือดร้อน
- ไม่ใช่กล่องสีฟ้านี่ - มันคือคอมพิวเตอร์
วอส เราต้องการกล่องสีฟ้า ไม่ใช่คอมพิวเตอร์
- จะมีนักข่าวจากเมอร์คิวรี่มาสัมภาษณ์ - สัมภาษณ์ทำไม
แม่ฉันบอกเขาว่า ฉันสร้างคอมพิวเตอร์ เขาเลยจะมาดู
วอส ขอทีนะเพื่อน
นี่ฉันขอถามอะไรจริงจังหน่อยสิ ฟังนี่นะ
นายอยากอุดอู้อยู่ในรูหนูนี่ตลอดชาติเหรอ
ฟังนะ ฉันโตมาที่นี่ ไม่ใช่รูหนู บ้าชิบ
ฉันรู้ว่าหนังสือพิมพ์คุณ ต้องทึ่งแน่
เขาอัจฉริยะมาก เขาสร้างมันจากอะไหล่ต่างๆ
สตีฟจ๊ะ นักข่าวมาแล้วจ้ะ
ผมทำไฟไหม้
ไมโครชิพในคอมพิวเตอร์มันไหม้ฮะ
โทษที
ตอนผมอยู่ที่เบิร์คลี่ย์
ผมชอบทำอุปกรณ์อิเล็คโทรนิคส์แปลกๆ
เพื่อเล่นแผลงๆ เท่านั้น
แต่คุณครับ เล่นแผลงๆ ก็สำคัญนะ
ปัญหาเดียวสมัยโน้นคือผมกับสตีฟ และแฟนเขาต่างก็...
ถังแตกกันทั้งนั้น
ดังนั้นเราจึงต้องไปทำงานพิลึกกึกกือ เพื่อหาเงินเท่านั้น
ฉันรู้ เราได้งานแล้ว
- ฉันเห็นงานบนบอร์ดติดประกาศ - งานประเภทไหน
ไม่รู้สิ ดูเหมือนว่า จะเป็นงานเกี่ยวกับพวกแอ๊คชั่น
นั่นคือการแต่งเป็นตัวละคร ใน "อลิซในแดนมหัศจรรย์" เอาใจเด็ก
แต่สตีฟ ไม่ค่อยถนัดกับงานแบบนี้
บางทีเมื่อชาติก่อน
ฉันอาจเป็นกวี หรือจิตรกร
รู้มั้ย บางครั้งเวลาคุณพูดถึง ชาติก่อนอะไรทำนองนั้น
เพราะคุณไม่รู้คุณเป็นใคร
เธอพูดเรื่องบ้าอะไร ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นใครรึ
ไม่ใช่แบบนั้น ฉันหมายถึงว่า...
ฉันไม่ต้องการคุยเรื่องนี้ กับเธอหรือใครๆ
ฉันแค่พยายามจะช่วย
ไม่ใช่ว่าสตีฟสูญเสีย ความสนิทสนมกลมเกลียว
แต่เขาล่องลอยไปในดินแดน ที่เราไม่เคยไป
เช่นเข้าชมรมของพวกอินเดีย
พวกคอมมูนที่โอเรกอน ซึ่งทั้งวันเอาแต่เก็บแอ๊ปเปิ้ล
มันเหมือนการเดินทางของวิญญาณ
เป็นการพัฒนาจิตใจมากกว่าทางร่างกาย
หมายถึงเขาต้องเคย ล่องลอยไปในที่แปลกๆ แน่
นายเห็นเพลย์เมท เดืนตุลามั้ย
เพื่อนเอ๋ย เดือนสิงหาเจ๋งกว่าเยอะ
หน้าอกหน้าใจกินขาด
นั่นมันคนละเรื่องกัน นายมันไม่มีวัฒนธรรม
เออใช่ อย่างกะนายอ่านอย่างอื่นงั้นแหละ
บิล นายเป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันรู้จัก
ที่เอาหนังสือเพลย์บอยมาทำเฟอร์นิเจอร์ ให้ดิ้นตายสิ
มีมากพอที่จะเอามาทำเก้าอี้เลย
ไม่ต้องกลัวว่ามันจะโค่น
- เพราะมันติดแหง็กทุกแผ่นเลย - นายไปให้พ้นเลย
- มันถูกอัดกาวทุกแผ่นว่ะ - สมัยโน้นบางที...
ผมอยากจะบีบคอบิล เกทส์
เขาชอบเปลี่ยนชีวิตมนุษย์ ให้เป็นเกมไพ่โปกเกอร์
เรื่องเข้าห้องเรียนอย่าพูดเลย โปกเกอร์
เรื่องโลกจะแตกคืนนี้ก็ไม่สน โปกเกอร์
หรือไม่ก็สาธยายความหมายของชีวิต
เหมือนเกมโปกเกอร์
ถ้าแพ้ เขาถึงกับผมร่วงเชียว
แต่ก็ไม่บ่อยหรอกนะ
- ฟูลเฮ้าส์ - ไม่เอาน่า
เฮ้ บิล
ห้องเราก็เหมือนคาสิโน
บ่อนคาสิโนที่เละเทะ
บิลง่วงตรงไหนก็หลับได้ทุกที่
บิล การปฏิวัติเริ่มโดยไม่มีเรา
บิลกับพอล แอลเลน รู้จักกันตั้งแต่ยังเด็กๆ
และพวกเขาก็มีแรงปรารถนา อย่างเดียวในชีวิต
คือสิ่งเดียวเท่านั้น คอมพิวเตอร์
โดยเฉพาะเครื่องนี้สร้างโดย ใครคนหนึ่งในแอลบูเคอร์กี้
อะไรเนี่ย หนังสือโป๊ของวิศวกรเหรอ
พระเจ้า เขาทำได้รึ
ถ้าฉันเห็นอะไรแบบ
มิสตุลาคมฉันก็พอเข้าใจ แต่ว่า นี่มันคืออะไร
มันดีกว่ามิสตุลาคม
มันคือคอมพิวเตอร์
- โธ่ พระเจ้า - ตามหัวข้อข่าวบอกว่า
เขาต้องการโปรแกรมที่ใช้อ่าน ภาษาคอมพิวเตอร์
ตอนนีมันเป็นแค่เครื่องมือที่กระพริบได้
ใครๆ ต้องอยากคุยกับเขา เอ๊ด โรเบิร์ต เขารู้จักทุกคนที่แอลบูเคอร์กี้
งั้นนายก็ควรไป เพราะนายรู้เรื่องนี้ดี
- ซึ่งไม่จริง - นายทั้งคู่มันห่วยแตก
- ยอมรับเถอะ - เราจะทำไงให้เขาสน
ง่ายมาก นายก็โทรหาเขาแล้วบอกว่านายชื่อพอล
แล้วส่งพอลไปแอลบูเคอร์กี้ ในนามของพอล
แล้ว นายจะบอกว่าไง
หวัดดี ขอสายคุณเอ๊ด โรเบิร์ตฮะ
ผมชื่อพอล แอลเลน โทรจากเคมบริดจ์ แมสซาชูเซ็ตส์
หน้าที่เราคือสืบว่า เขารู้สิ่งที่เขาต้องการรึยัง
ถ้าไม่รู้ และต้องการจะรู้
พวกเราจะเป็นคนให้คำตอบกับเขาเอง
อะไรนะ
- คุณโรเบิร์ตเหรอฮะ - ใช่แล้ว คุณแอลเลน
จะบอกให้ ผมเชื่อว่าเรามีสินค้าที่มาแรง
เหตุผลที่ผมกล้าพูดงั้น เพราะผมรับโทรศัพท์กว่า 50 สาย
จากคนที่อยากมาร่วมงาน ในโครงการของเรา
เอาแบบนี้ดีกว่า
หิ้วอีหนู 2 คนเข้าไปในห้อง
และให้แก้ผ้า
แบบว่า ให้ล่อนจ้อนไปเลย
คงรู้นะ แบบเปลือยเปล่าทั้งตัว
อย่าบอกนะว่าฉันไม่เคยทำอะไรเพื่อนาย
เพราะพวกหล่อนรอนายอยู่ตอนนี้
พอทีเบลเมอร์
อ้อ ฉันบอกพวกหล่อนว่า
พวกนายเขียนภาษาคอมพิวเตอร์
และทันทีทันใด พวกหล่อนก็อุทานฮือฮา
ภาษาคอมพิวเตอร์เหรอ
โอ้ ฟอร์แทรน
ฟอร์แทน สุดๆ เลย
ไปให้พ้น สตีฟ
เออโทษที ฉันแค่พยายามช่วยพวกนายจาก
การสูญเสียชีวิตวัยซ่าในฮาร์วาร์ด
ไปกับเจ้าเครื่องอ่านข้อมูลซิมมูเลเตอร์
ในขณะที่คนอื่นออกไปเมาไปมั่วกันหมดแล้ว
- พอล ไอ้นี่อ่านไม่ออกแฮะ - ฉันยอมแล้วๆ
ฉันยอมแพ้ๆ
หลบหน่อยบิล
โอ รู้เปล่าบิล ฉันว่านายน่าจะคิดอะไรแจ๋วๆ
เช่นถามคะแนนเอสเอทีของเธอ เธอต้องเต้นไม่ออกแน่
เบลเมอร์ ฉันลืมเขียนโปรแกรมโหลด
นั่นไม่เข้าท่าเลย บิล
ไม่ๆ ฉันพูดจริงๆ พอล พอลกำลังไปแอลบูเคอร์กี้
แต่ฉันลืมเขียนโปรแกรมโหลด เชื่อมคอมพิวเตอร์กับเครื่องพิมพ์ข้อมูล
ถ้าเขาสตาร์ทเครื่องแล้ว อ่านเทปไม่ได้ เราตายแน่
ฉันต้องรีบจับเครื่องบินไป ฉันตายแน่
- ฉันเพิ่งนึกออก - ก็หวังงั้นว่ะ
รู้มั้ย ถ้างานนี้ฉันไม่รุ่ง ฉันจะออกจากฮาร์วาร์ด
นายจะบ้าเรอะ
ฉันอดได้เป็นด็อกเตอร์แน่
หมอนี่บ้าจริงๆ เพื่อน
- ไม่เอาน่า - ฉันบินได้
ใช่ นายบินได้
- ไปโลดเลย - เบลเมอร์
นายเป็นคนเดียวที่ฉันรู้จัก ที่จ้างน้องหนู
ให้รีบนุ่งผ้าซะ
มาม๊ะ เจ้าขี้เมา
โอเค
เฮ้ บิล
เสื้อผ้าเต็มไปหมดเลย
แบบนี้จะนอนไหวเรอะ
- เราพลาดแล้ว - ช่างเหอะน่า
- ราตรีสวัสดิ์ - ขอโทษที ฉันทำพลาด
บิลๆ ๆ
มันอยู่นี่แล้ว
เขามอบมันให้เรา เป็นของขวัญ
เราไปโลดแล้ว
วอส เราต้องเลี้ยงหนูด้วยรึ
เอาน่า ฉันชอบหนู มันชื่อเออร์วิ่ง
เฮ้เพื่อน นายกำลังเติมสารพิษใส่ร่างกาย
เฮ้ น้อยหน่อย ส่งมาให้ฉัน
- นี่มันฝรั่งทอด - ก็ไอ้นี่แหละ
เฟรนช์ฟรายเป็นอาหารของอเมริกันชน
ฉันกินแบบนายไม่ได้หรอก
กินแต่ผลไม้ทั้งปี พิลึกคน
ไม่ใช่พิลึก มันบริสุทธิ์ ทำให้วิญญาณบริสุทธิ์
เดี๋ยวๆ นายต้องฟังเทปนี่หน่อย วันนี้ฉันมีมุขเด็ด
มีขี้เมาคนนึงลงไป สถานีรถไฟใต้ดิน
แล้วพูดว่า ผ่าสิ ฉันหลงทางในใต้ถุนบ้านใครไม่รู้
ดูสิมันมีรถไฟคันเบ้อเริ่ม
เจ้าหมอนี่มันไม่รู้เลยว่า ตอนนี้มันอยู่ที่ไหน
ฉันได้หนังสือโจ๊กเล่มใหม่มา
เพื่อนเอ๋ย ฉันใช้มันได้เป็นปีแน่
- ทำไม - ทำไมน่ะรึ
ทำให้คนหัวเราะไง
ฉันมีคนโทรมาหาทุกวัน เพื่อฟังขำขัน
ทำให้ชีวิตซาบซ่าขึ้น
นายควรจะทำให้เครื่องนี่ทำงาน
- ไฟไม่ไหม้แล้วนี่ - ดีกว่าเรื่องขำขัน
ฉันชอบขำขัน
ขำขันทำให้ฉันครึ้มใจ
รู้มั้ย วันนี้ฉันจ้างนักสืบเอกชน
ฉันอยากตามหาแม่ฉัน
แม่จริงของฉัน
นายไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังเลยนะ
นายเล่าแต่เรื่อง ถูกคนรับไปเลี้ยง
เขาบอกว่า อาจจะหาเธอพบ
ทำไมนายชอบโมโห ตอนอาร์ลีนถามเรื่องนี้
อาร์ลีนรึ อาร์ลีนก็มีปัญหาของเธอ
พ่อแม่ฉันไม่ต้อนรับเธอ เธอโทรหาฉันวันละเป็นล้านครั้ง
อย่างน้อยฉันยังทำงานของฉัน
รู้สึกดีขึ้นมั้ย
สตีฟ บอกเพื่อนๆ ซิว่า คุณรู้สึกยังไง
เหมือนว่า
- มันหายไปแล้ว - อะไรหาย
ความเคียดแค้น
ความเคียดแค้นหายไป
หายจ้อยไปเลย
ในยุคนั้น สุดยอดความตื่นเต้น คือเข้าชมรมโฮมบรูว์ที่เบิร์คลี่ย์
เป็นกลุ่มคนซึ่งใช้เวลาว่าง
หาทางเข้าถึงเมนคอมพิวเตอร์ ที่บริษัทท้องถิ่นเป็นเจ้าของ
คนจะไปที่นั่นเพื่อโชว์สิ่งประดิษฐ์ของตน
เว้นแต่ว่าเครื่องส่วนใหญ่ ใช้งานได้ไม่ค่อยดีนัก
เป็นนวัตกรรมทางไฟฟ้า เมื่อปีกลาย
เครื่องรุ่นใหม่ อัลแทร์ 8800
ผมประหม่านิดหน่อย ตอนอุ้มคอมพิวเตอร์ทำเองเข้าไป
แต่ผมก็ต้องแปลกใจ เมื่อคนเหล่านั้น
เดินเข้ามารุม และขอคุยกับผม
ระบบนี้เราใช้ควบคุม...
- นี่อะไรน่ะ - ดูนี่ก่อน
มันเป็นคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลอันแรก
จอนี่ใช้ทำอะไร
สมัยโน้นผมยังพูดกับใครไม่ค่อยเก่ง
แต่สตีฟ เขาน่าทึ่งมาก
เหมือนอเล็กซานเดอร์ เกรแฮมเบล เขาได้ทำการปฏิวัติเทคโนโลยี
เขาพูดเรื่องเครื่องอัลแทร์ใช่มั้ย มันมีปัญหา เราเลยไม่ใช้มัน
ฉับพลันทันใด เราก็รู้ว่าชีวิตเราต้องการทำอะไร
- มันเป็นสิ่งเดียวที่เราต้องการ - ไปที่ 30
สิ่งที่เห็นคือคอมพิวเตอร์ ส่วนบุคคลเครื่องแรกที่คุณอยากซื้อ
เพื่อนเอ๊ย 50 เครื่อง เราขายได้ 50 เครื่อง
ไอบีเอ็มต้องอึราดแน่ๆ เลย
รู้มั้ยสตีฟ ฉันไม่คิดว่าไอบีเอ็มรู้จักเรา
ดีแล้ว เราจะได้ตั้งตัวทัน
- มันเป็นคู่แข่งของเรา - พวกเขาน่ะรึ
ผมเคยคิดว่าสตีฟอาจเกิดมาเพื่อหมกมุ่น ในการกำจัดไอบีเอ็ม
คุณอาจเข้าใจว่าเพราะอะไร
หมายถึงในสมัยโน้น เท่าที่เราทราบกัน
ไอบีเอ็มใหญ่โตยังกับเพนตาก้อน
หมายถึงพวกเขา เป็นกลุ่มคนที่แต่งตัวเหมือนกัน
และร้องเพลงของบริษัท
พวกเราเหมือนคนบ้ามอมแมม
กล้ามายุ่งกับงานประดิษฐ์คอมพิวเตอร์ ซึ่งพวกไอบีเอ็มคิดว่าเป็นของเล่น
แต่พวกเขาจะรู้อะไร
- เป็นยังไงมั่ง - ฉันขายได้
350 เหรียญ เรากำลังจะเฮง
- ว้าว สตีฟ - อะไร
- มีปัญหาอะไร - ฉันไม่รู้ว่าจะทำได้มั้ย
เฮ้ วอส เราพูดภาษาเดียวกันใช่มั้ย
แดน อลิซาเบธ ฉันไม่ได้พูดภาษาวาฮีนี่ใช่มั้ย
ฉันมาเพื่อแจ้งนายว่า ประตูของเรา กำลังจะเปิดกว้างแล้ว
ฉันรู้ แต่ฉันไม่รู้ว่าจะทำได้มั้ย
นายรู้ว่าฉันทำงานให้ ฮิวเล็ต แพ็คการ์ดใช่มั้ย
- ใช่ แล้วไง - ฉันทำสัญญาเอาไว้
และพวกเขาก็มีสิทธิ์ ในสิ่งประดิษฐ์ของฉันก่อนใคร
- ว่าไงนะ - มันช่วยไม่ได้
มันอยู่ในสัญญา ตอนที่ฉันทำงานที่นั่น
ให้ตายสิ วอส โอกาสของเรา ชะตากรรมของเรา
จะเอาไปประเคนให้พวกนักธุรกิจรึ
สตีฟ นายชื่อสตีฟงั้นใช่มั้ย
สตีฟ นายบอกว่าสิ่งประดิษฐ์ของนาย
ทำเพื่อคนธรรมดาสามัญรึ
สามัญชนที่ไหนมันจะซื้อคอมพิวเตอร์
ว่าไง
พวกเขาเกลียดมัน
เขาเกลียดมัน
ไม่ว่าแบงค์ใดที่สตีฟพยายามไปขอกู้เงิน
มันเหมือนกับว่าพวกเขาเป็นเอสกีโม แล้วเราเอาตู้เย็นไปขายให้เขา
โอเค สตีฟอาจดูไม่เหมือนนักธุรกิจสักเท่าไหร่ แต่ใครล่ะเหมือน
อีกอย่างนักธุรกิจและนายแบงค์ คิดว่าคุณกำลังฝันเฟื่อง
ถ้าคุณพยายามบอกว่า จะขายคอมพิวเตอร์แก่ชาวบ้านทั่วๆ ไป
คิดดูเองก็แล้วกัน
เครานายหายไปไหน
อยู่ในห้องน้ำ ฉันโกนมันหมด
โกนทำไมกัน
พวกแบงค์ไม่ชอบเครา
เราเรียกตัวเองว่ากลุ่มแอ๊ปเปิ้ล
และเริ่มต้นสร้างคอมพิวเตอร์เครื่องเล็กๆ
มีผม สตีฟ อลิซาเบธ และแดนเพื่อนเขา
เราทำงานเหงื่อตก ในโรงรถพ่อแม่สตีฟ
คล้ายว่าบางครั้ง เราก็ไม่รู้ว่า ความบ้าของเรา
ก็เป็นสิ่งที่ดี
เราแค่มะงุมมะงาหรา
จนกระทั่งคนอย่างไมค์โผล่มา และพูดว่า ว้าว
- สตีฟ โจ๊บส์รึ - จ๊อบส์
อ้อเหรอ โทษที ผมไมค์ มาร์คูล่า
- เฮ้ไมค์ สบายดีรึ - ก็เรื่อยๆ
คุณเป็นยอดฝีมือของกลุ่มอินเทล
- ใช่ - อย่าสูบบุหรี่ที่นี่
โทษที ขอทิ้งก่อนนะ
- วาเลนไทน์ว่าคุณอาจจะโทรมา - ใช่
- ยินดีต้อนรับสู่แอ๊ปเปิ้ลคอมพิวเตอร์ - ขอบใจ ที่นี่เหรอ
ผมต้องการคนแบบนี้แหละ
เราพูดถึงทุนจำนวนเท่าไหร่เหรอไมค์
เอาเป็นสัก 2 แสน 5 หมื่น ดูซิจะไปไกลมั้ย
คุณว่าไงนะ
2 แสน 5 หมื่นดอลล่าร์ คุณคงเป็นสตีฟ วอสเนียค
- ใช่ - ผมไมค์ มาร์คูล่า
คุณจะทุ่มทุน 2 แสน 5 หมื่นเหรอ
- ใช่ - เพื่ออะไร
- เพื่อเงิน เพื่อธุรกิจ - เพื่อเงินน่ะใช่
แต่ไม่ใช่เพื่อธุรกิจ
นี่เป็นสิ่งประดิษฐ์ทางจิตวิญญาณ
มันจะฟื้นวัฒนธรรมที่ตายแล้ว
- และพระเจ้า - โอเค ฟังนะ
ถ้าพวกคุณอยากจะทำงานแต่ในโรงรถ เราก็ไม่ว่ากัน
แต่นี่เป็นปฏิบัติการในเชิงรุก
อยากให้สตีฟ วอสเนียคเป็นเบอร์ 1 คุณเป็นเบอร์ 2 รึ
เดี๋ยวก่อนสิ
ผมต้องเป็นหมายเลข 1
- วอส - ผมไม่เกี่ยงเรื่องนี้
- ผมเป็นนายจ้างหมายเลข 1 ที่นี่ - ผมไม่ได้พูดอะไรงั้น
- ไม่มีความหมายอะไร - งั้นผมเป็นเบอร์ 0
- วอส นายเป็นหมายเลข 1 - ผมเป็นหมายเลข 0 โอเค๊
รู้มั้ย เหตุการณ์มันพลิกผันเหมือนบ้า
เจอนักบุกเบิกการลงทุน นายแบงค์สะพัด
บางสิ่งก็ยังคงเหมือนเดิม โดยเฉพาะสตีฟ
- ไม่เอาสตีฟ ฉันไม่อยากกิน - กินแล้วดีน่า
วอส เหลือนายกับฉัน
เพราะแม่นายไม่อยากให้นายกิน
ไม่ รู้มั้ย ต่อให้แม่นายก็ไม่อนุญาต
- เอาไปไกลๆ ฉันเลย - เพื่อน เอาหน่อยน่า
เป็นฉันจะระวัง
ที่รัก เหลือเธอกับฉัน สนใจมั้ย
- ไม่ล่ะ สตีฟ ขอบใจ - เอาน่า
- ไม่ สตีฟ - เป็นอะไรกันไปหมด
เหมือนพวกที่ชอบอยู่ในกรอบ และซื่อบื้อ
เซ็งว่ะ
ฉันกำลังยืน กลางทุ่งกว้าง
ทุ่งนาข้าวสาลี
ฉันได้ยินเพลงคลาสสิคบรรเลง ได้ยินมั้ย
นายได้ยินมั้ย
ฉันกำลังควบคุมวงดนตรีคลาสสิค
ทุกสิ่งเคลื่อนไหวไปกับสายลม
ทุกสิ่งเคลื่อนไหวไปตามที่มันจะไป
ทุกสรรพสิ่ง
สตีฟ
เฮ้
ฉันจะกลับบ้านยังไงวะ
- ไม่เลวนัก ตอนที่ไม่มีพายุ - เหรอ
ไม่เลวยังไง
- โธ่ เพื่อน - อะไร
ฉันแค่คิดถึงฮาร์วาร์ด เดี๋ยวคงลืม
เฮ้ พอล
มาตรงเวลาเป๊ะ สบายดีเหรอ
- ดีใจที่พบคุณ - หวัดดีเอ๊ด
แล้ว...
คุณ... คงเป็นบิล
คุณคงเป็นเอ๊ด
อยากจะบ้าตาย
ให้มีโบนัสรึ
ฉันไม่เคยสั่งจ่ายโบนัสให้ใครตลอดชีวิต
เปล่าเอ๊ด ในสัญญาของเรา เราไม่ได้ขอเรื่องโบนัส
- พูดถึงสัญญาอื่น - ใช่ สัญญาอื่น
ไม่รู้สิ
ไม่รู้นะ
ตกลง
- 2 พันเหรียญ - 4 พันเหรียญ
- อะไรนะ - แน่นอน
รวมทั้งส่วนแบ่งของเราแค่ 15 ดอลล่าร์
จากทุกๆ เครื่องที่ขายได้ เรายอมรับข้อนี้ไม่ได้
จะบอกให้นะไอ้หนู ฉันไม่ได้ค้าขายแบบนั้น
และฉันยิ่งไม่ชอบถูกเด็กมาบงการฉัน
เอ๊ดๆ นี่ไม่ใช่การบงการ
คือว่านี่เป็นเรื่องของความเป็นจริง
ความเป็นจริงก็คือ เครื่องคุณวิเศษมาก แต่มันต้องการภาษา
ถ้าขาดภาษามันก็เป็นแค่ กล่องเหล็กที่กระพริบได้
เราจึงขอค่ารอยัลตี้จากเครื่องละ 15 เป็น 30 ดอลล่าร์
ตอนนั้นผมได้รับไปรษณีย์บัตรจากพวกเขา
อยากให้นายมาที่นี่จัง เชิญเถอะ แอลบูเคอร์กี้น่ะรึ
บิลกับพอลเช่าโรงแรมจิ้งหรีดอยู่
ทำงานกับนิสิตลูกจ้างซึ่งไม่รู้เรื่อง ธุรกิจคอมพิวเตอร์เลย
- ยูเรก้า - อะไร
ฉันสร้างโปรแกรมที่เล่นไพ่แบล็คแจ็คได้
คริส นายอยู่นี่แค่ 2 วัน นายเก่งแบล็คแจ็คแล้วรึ
ใช่ แล้วไง
เราต้องทำอะไรอีกเยอะ
โอ พระเจ้า ไม่นะ
ไม่เอาแฟรงค์ สินาตร้า พอกันทีมายเวย์
ไม่เอาอีกแล้ว ขอที
009 กับเครื่อง 606
ก็ทำให้ไมโครซอฟต์อยู่ได้ใช่มั้ย
รู้เปล่า เราต้องหาตึกทำออฟฟิศซะที
นายรู้มั้ยว่ามีกิจการอื่น
ในโรงแรมที่นิสิตลูกจ้างเราพัก
กิจการอื่นรึ
หรือไม่พวกเธอก็เป็นผู้ตรวจการโมเต็ล
ฉันเห็นพวกเธอเข้าออกโมเต็ล
เป็นสิบๆ รอบเมื่อวานนี้
- ฉันออกจากฮาร์วาร์ดเพราะสิ่งนี้เหรอ - นายยังต้องไปอีก
ยังต้องไปอีกไกล
นี่ยังน้อย ไม่งั้นก็สั่งพิซซ่ามากิน
ฟ้าแจ้งจางปาง ตื่นค่ะตื่นได้แล้ว แขก 9 โมงครึ่งมาถึงแล้ว
คุณลืมมาสเตอร์การ์ด ไว้ที่ร้านอาหารอีกแล้วเมื่อวานนี้
นี่เป็นครั้งที่ 3 ในรอบเดือนนี้ โรงแรมในดัลลัสโทรมา
คุณลืมสูทเอาไว้ในห้องตอนเช็คเอาท์
เฮิร์ทส์โทรกลับมาบอกว่า พวกเขาจะไม่ให้คุณเช่ารถอีก
ขับเร็วเกินอัตรา 2 ครั้ง ถูกสั่งปรับ สระผมซะบ้าง
ไม่แค่หวีก็พอ ไว้สระทีหลัง รีบเปลี่ยนเสื้อซะ
อยู่ทางโน้น
เรามาตามนัด 9 โมงครึ่ง กับประธานของคุณ คุณเกทส์
คุณ...
เกทส์ใช่มั้ย
ฉันลืมบอกไป พอลฝากข้อความไว้ เขาให้บอกคุณว่า...
ถ้าคืนนี้คุณถูกจับเข้าซังเตอีก คุณต้องช่วยตัวเอง
คุณต้องหาคนอื่นไปประกันคุณออก
โอเคนะ
- โว้ว แล้วกันบิล นี่รถของพอลนะ - ลองคิดดูก็แล้วกัน
กายบริหารไม่ดีต่อสุขภาพรู้มั้ย
ชีพจรคนปกติ 70 ครั้งต่อนาที
คูณด้วยอายุเฉลี่ยของคนเราคือ 75 ปี
- นายขับเร็วไปบิล ขอที - คิดดูสิ
70 คูณด้วย 60 นาที คูณ 24 ชั่วโมง คูณ 365 วัน
- พอเถอะ ได้โปรด - เท่ากับหัวใจเต้น 37 ล้านครั้ง
คูณด้วย 75 ปี
เบาเครื่องหน่อย
เฮ้ คริส ดูนั่นสิ
บิล
ไม่เอาด้วย เพื่อน
บิล
กุญแจคาอยู่
ฉันว่าไอเดียนี้ไม่เหมาะ บิล
ลงมาจากรถเถอะ ขอร้องล่ะ
ก็แค่เข้าเกียร์ แล้วเหยียบคันเร่ง
ไม่เอาน่า ขอร้อง ได้โปรด
- โอเค อย่าปอดไปหน่อยเลย - ได้เลย
ประจำที่
ระวัง
ไป
แซงฉันให้ได้สิ
ไม่มีทาง
ไมโครซอฟต์น่ะรึ ไม่มีใครสมัยนั้น เคยได้ยินชื่อไมโครซอฟต์
หรือบิล เกทส์ พวกเขายังกิ๊กก๊อกอยู่
แต่ยุคนั้นพวกเราทุกคนก็กิ๊กก๊อก ซึ่งเป็นโอกาสดีสำหรับเรา
เพราะว่าคนที่มีชื่อเสียง ทำธุรกิจริงจัง
มัวแต่วุ่นทำสิ่งที่พวกเขาทำอยู่ นั่นคือการวางเนื้อวางตัว
ทำให้พวกเราทุกคน สามารถวิ่งพล่านทำอะไรบ้าๆ บอๆ
ซึ่งเราถนัดที่สุด
ผมคิดถึงวันเหล่านั้น
รถตักดินเรอะ
แอ๊ปเปิ้ลคอมพิวเตอร์รึ
นายเอารถตักดินชนรถฉันรึ บิล
ขอโทษที
สมัยนั้นเรามองหาคนที่มีซอฟต์แวร์ ที่เราต้องการ
รายเดียวที่เราพบคือบริษัทเล็กๆ ในแอลบูเคอร์กี้ นิวเม็กซิโก
000 เหรียญ ค่าลิขสิทธิ์
รู้มั้ยหมายความว่าไง พอล
รู้ รู้สิ หมายถึงว่า กิจการเรากำลังจนตรอก
เราจะล้มละลาย ติดแหง็กอยู่ในแอลบูเคอร์กี้
ฉันเพิ่งซื้อรถคันนี้นะบิล ฉันไม่อยากเชื่อเลย
- เอารถตักดินชนรึ - โทษที
ฉันว่าเราพอมีทางไปที่แคลิฟอร์เนีย
- 9 โมง 45 แล้ว - กลางวันหรือกลางคืน
งานเพิ่งเปิด 15 นาทีเอง
ฉันเพลียจนเบลอไปหมดแล้ว
ถ้าเกิดพวกเขารู้ว่า เราเพิ่งทำคอมพิวเตอร์ไป 3 เครื่อง
แต่ทำเหมือนกับว่าเรา มีสายการผลิตทั้งโรงงานล่ะ
- จะทำไง - เฮ้ วอส ช่วยกันจัดบูธหน่อย
ขนขยะออกไปหน่อย
สตีฟ จู่ๆ เราก็ทำงานหนักกว่าพ่อเรา
ผู้ซึ่งเราหัวเราะเยาะท่านแทบตาย
- ฉันไม่เข้าใจว่ะ - เร็วเข้า เราต้องรีบเปลี่ยนชุด
เปลี่ยนเป็นชุดอะไร
ประตูจะเปิดใน 15 นาที
พระเจ้าทรงโปรด
- สตีฟ - อะไร
- เปล่า
- หนวดไว้เมื่อไหร่ก็ได้ - สูทรึ นายซื้อสูทมาใส่รึ
อีก 2 นาที 10 โมง
- นี่นาย คิดว่าใครจะมารึ - ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
แน่นอน ต้องมีใครมาบ้างล่ะ ไม่รู้สิ อาจเป็นงั้น
ไทฉันดูดีมั้ย
นั่นไง
เหลือเชื่อจริงๆ ครับ ยังกับเราเป็นดาราเพลงร็อคแบบนั้น
ผู้คนแห่เข้ามารุมล้อม
ขอชมเจ้าเครื่องมหัศจรรย์
ชิพ 62 อัน และไอซีที่สร้างสีสัน
และเมื่อคนจากไมโครซอฟต์โผล่มา
แบบว่า เราจะรู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นใคร พวกเขายืนอยู่
มองบูธของอัลแทร์ที่ว่างเปล่า และที่อื่นๆ ที่ว่างเหมือนกันมากมาย
- ยังกับว่า คุณจะเลือกบูทไหน - สวัสดี ไงบ้างครับ
- หวัดดี - สตีฟ
- ไงบ้างครับ - ผมคือบิล เกทส์
- ครับ สวัสดี - ประธานกลุ่มไมโครซอฟต์
- ยินดีที่ได้รู้จัก - คือไมโครซอฟต์เพิ่งจะออกแบบ...
ดีใจที่ได้พบคุณ
วอส มานี่ๆ
บางทีเขาอาจไม่ได้ยินนาย
ใช่ อาจเป็นได้
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่คนเข้ามาหาฉัน แทนที่ฉันจะเข้าไปหาเขา
เพื่อนเอ๋ย นี่มันบ้าสุดๆ เลย
จะเล่าให้ฟังนะครับ ยุคนั้นพิลึกมาก
ผู้คนแห่กันมาสนใจแอ๊ปเปิ้ล ผมแทบจดจำได้ไม่หมด
บริษัทขยายตัวเร็วมาก ผมไม่รู้จักคนหน้าใหม่ๆ เลย
และสตีฟมีผู้คนมากมายที่แก่กว่าเขา
เริ่มสนใจและตั้งใจฟังเขา ซึ่งมันน่าอัศจรรย์มาก
และตัวผมก็เช่นกัน คนเริ่มรู้จักว่าผมเป็นใคร
- หวัดดี - ซึ่งน่าจะสนุกดี
แต่เมื่อมีเรื่องดีๆ ย่อมจะมีเรื่องร้ายๆ เหมือนกัน
โธ่พระเจ้า เอาอีกแล้ว
อะไรๆ อะไรอีก
อะไร คุณพูดอะไรงั้น คุณพูดได้ไงว่าไม่ใช่ลูกคุณ
ฉันจะรู้ได้ไงว่าในท้องนั่นเป็นลูกฉัน
- คุณต้องรู้สิ - ฉันจะรู้ได้ไง
สตีฟ ฉันท้องมา 2 เดือนแล้ว ฉันจะไปท้องกับใครได้
ฟังนะ เธอจะทำไงก็ได้ที่อยากจะทำ อยากจะเล่นบทคุณแม่ก็ตามใจ
- แต่เด็กไม่ใช่ลูกฉัน - ใช่ ต้องใช่สิ
ไอ้คนเฮงซวย
พระเจ้า
เฮ้สตีฟ มาดูนี่สิ
ข้อมูลพวกนี้เอามาทำเป็นรูปภาพได้เลย
พวกแกไม่ได้ถูกจ้างให้มาทำตัวเป็นตัวตลก
หรืออาจใช่ก็ได้ บางทีที่นี่อาจมีปัญหาเรื่องนี้
พวกแกควรจะทำงานเขียนโปรแกรม
สตีฟ เราก็ทำอยู่นี่ไง
ฉันต้องการคนที่มีความสามารถ ฉันต้องการศิลปิน
พวกแกมันไอ้ปัญญาอ่อน ไอ้พวกขี้เกียจ สันหลังยาว ใช่มั้ย
และนี่ก็เป็นจดหมายแนะนำตัวอีกฉบับครับ
คุณบรูซเตอร์ เราดูจากข้อมูลของคุณแล้ว
เห็นว่าคุณมีประสบการณ์กับเครื่องเมนเฟรม
6 ปีครับ ที่จริงแล้ว
6 ปีครึ่ง
สตีฟ คุณคงรู้จักนี่สตีฟ จ๊อบส์
ครับๆ เปล่า ดีใจที่ได้พบคุณ
ครับ
คุณอยู่ฝ่ายการตลาด ใช่มั้ย
เขียนโปรแกรมฝ่ายการตลาด ใช่ครับ
ผมไปเรียนภาคค่ำที่ซานโจเซ่สเตทครับ
คุณดูเหมือนคนงานของไอบีเอ็ม
คือ...
เปล่าครับ แต่ว่าตอนอยู่มหาวิทยาลัย พวกเขาเคยเรียกผมไปสัมภาษณ์
แล้วพวกเขาก็ชอบผม เลยให้ผมอยู่สำนักงานใหญ่ฟากตะวันออก
ผมก็ว่าต้องเป็นงั้น
เปล่า ผมเคยอยู่จริง คืองี้
ผมแค่เป็นหนึ่งในจำนวน เด็กนับโหลที่พวกเขาเกณฑ์เข้าไป
คุณยังซิงรึเปล่า
สตีฟ ไม่เอาน่า
- ทำไมเหรอ ผมอะไรนะ - คุณยังบริสุทธิ์รึเปล่า
ผม...
เปล่าครับ
คุณอายุเท่าไหร่ตอนขึ้นครูน่ะ
ผมไม่ ผมไม่
- สตีฟ อย่าไปจี้เขาน่า - ผมถามคำถามคุณ
ผมกับภรรยาผม แต่งงานกันตั้งแต่เราเรียนโท
ผมไม่ได้ถามเรื่องภรรยาคุณ
คุณยังบริสุทธิ์ แต่คุณคิดว่าไม่ใช่
คุณไม่เหมาะกับที่นี่
คุณจะเสียเวลาทำไม
ผม...
สตีฟ
- นายเหยียบย่ำชายคนนั้น - วอส สิ่งที่เราทำตอนนี้
มันเหมือนกับ
การเปิดประตู
ทุกวัน
ถ้าเปิดผิดบาน เรื่องร้ายๆ ก็พรูเข้ามา
เราต้องระวังเวลาจะเปิดประตู
- อยากให้ฉันไปขอโทษหมอนั่นรึ - ป่านนี้เขาอาจจะไปแล้ว
รู้มั้ย สตีฟ อาจมีบางสิ่งที่นายอยากจะบอกกล่าวฉัน
แต่จะบอกให้ ฉันก็มีเรื่องที่อยากจะบอกกล่าวนาย
ผู้คนเริ่มนินทาเรื่องนาย บ่อยครั้ง
แต่ฉันไม่ยอมฟังพวกเขา เพราะฉันรู้จักนาย
ฉันทำเป็นหูทวนลม เพราะเราเป็นเพื่อนกัน
มันเลวร้ายกว่าที่คิด
มันแย่ลง ทุกวันๆ
ในช่วงนั้นเอง ราวๆ 5 ปี หลังจากผมจบจากฮาร์วาร์ด
ผมได้รับสายจากบิล เขาว่า อยากร่วมงานกับฉันและพอลมั้ย
มันเป็นบริษัทกิ๊กก๊อกที่ชื่อว่า ไมโครซอฟต์
ตอนแรกผมคิดว่า เออ ยังกะฉันอยากหัวล้านมากกว่านี้
แต่รู้มั้ย แล้วผมก็เริ่มตรึกตรอง
รู้มั้ยจะอยู่รอดได้ยังไง
ทำให้คนต้องการเราสิ
เราจะอยู่รอด เพราะทำตัวให้เป็นที่ต้องการ
เมื่อนั้นคนก็จะไม่ไปหาใคร
ตอนนี้ เราตายสนิท
- ไม่มีใครต้องการ - เพราะงั้นต้องทำให้คนต้องการเรา
เรากระจอกเกินไป แม้จะทำงั้นก็ตาม
เราอาจถูกบี้เละพรุ่งนี้ โดยไม่มีใครรู้เรื่อง
รู้จักคติของมาเฟียมั้ย
จงใกล้ชิดเพื่อนไว้ แต่ใกล้ชิดศัตรูให้มากกว่า
นายพูดถึงศัตรูคนไหนเหรอ
หลบกระเป๋าหน่อย กระเป๋าใบโต ระวังหน่อย
ตามมา
- ไทฉัน ฉันลืมเนคไท - เยี่ยมเลยบิล เรามาสายมากแล้ว
เฮ้ไงพวก ขอซื้อไท 10 เหรียญ โอเค 20 ก็ได้
เอ้า 30 แล้วกัน เถอะน่า 30 แลกกับไท
ซื้อที่เซียรส์ใช่มั้ยล่ะ ขอร้องล่ะ นึกว่าช่วยๆ กัน
ในตอนนั้นนั่นเอง เรารู้เต็มอกว่า
เราต้องบุกเข้าถ้ำเสือ เสือตัวที่ดุร้ายที่สุด ไอบีเอ็ม
ไอบีเอ็ม และสมัยนั้น พวกเขาเหมือนขุนศึกชาวฮั่น เจงกีสข่าน
และจอมเสียบหฤโหด รวมในตัวเดียว
แต่สิ่งที่เราจะทำก็คือ เราจะทำให้พวกเขาชอบเรา
ผมดอน สบายดีเหรอ ไทสวยนี่
- ขอบใจ - เชิญทางนี้เลย
เชิ้ตเราขาวเท่าๆ พวกมัน
เรามีสิ่งที่คุณต้องการ
ว่าต่อไป
เราทราบว่าไอบีเอ็มก่อตั้งขึ้นมาที่นี่ เพื่อแข่งขันกับกลุ่มแอ๊ปเปิ้ล
คุณกำลังเดินหน้าทำคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล เพื่อจะโค่นล้มพวกเขา
เราสร้างระบบควบคุมให้คุณได้
ระบบควบคุมแบบไหน
มันชื่อว่า...
ดอส
ตรงนี้น่าทึ่งมาก ไม่ใช่แค่น่าทึ่ง ยังเป็นประวัติศาสตร์
มันควรถูกสอนในแบบเรียนประวัติศาสตร์
หรือแขวนภาพโชว์ ไว้ในหอศิลป์แห่งชาติแบบนี้
เพราะว่านี่เป็นการสร้างสรรค์ทันทีทันใด
ของหนึ่งในความร่ำรวยสุดๆ ในประวัติศาสตร์ของโลก
ตอนนี้บิล เกทส์ กลายเป็นคนรวยที่สุดในโลก เพราะการเริ่มต้นในห้องนี้
คุณอยากรู้อีกมั้ย
ไม่ใช่ว่าเรามีดีหรอกนะ แต่เราไม่มีของดีจะอวดอย่างว่า
ไม่มีเลยสักชิ้นเดียว
ก็นึกภาพเอา นายกระจอกเล็กๆ 2 ตัว
ไปบอกไอบีเอ็ม ว่าเรามีคำตอบของปัญหาเขา
ระบบดอส ระบบปฏิบัติการดิสก์
สามารถทำให้คอมพิวเตอร์พันล้านเครื่อง ของไอบีเอ็มทำงานได้
เราไม่เคยมีมันด้วยซ้ำไป ไม่มีสิ่งที่บิลจะขายให้พวกเขา
รู้แล้วก็เงียบไว้
แน่นอน เราไม่ต้องการ ขายสิทธิ์ขาดให้คุณ
เราสามารถให้ลิขสิทธิ์แก่พวกคุณ
- คุณต้องการส่วนแบ่งจากการสั่งซื้อรึ - ใช่
ก็ผลกำไรเราได้จาก ตัวคอมพิวเตอร์เอง ไม่ใช่จากซอฟต์แวร์นี่
ไม่มีปัญหา
อ้อ ยังมีอีกเรื่องนึง
เราต้องสามารถที่จะ
ขายให้แก่บริษัทอื่นได้
แต่...
ยังติดปัญหาเล็กๆ อยู่แค่ข้อเดียวเท่านั้น
บิล ทำไมนายบอกเขาว่า เรามีระบบปฏิบัติการ
เราไม่มีอะไรจะขาย นายก็รู้ เราตายสนิท
- เรายังไม่ตาย นายต้องสร้างปาฏิหารย์ได้ - อ๋อเหรอ ใช่สิ
โธ่ แล้วกัน นายบอกรู้จักคนที่เราจะซื้อ ระบบจากพวกเขาได้
ฉันบอกว่า ฉันรู้จักเขาผิวเผิน
ผิวเผินรึ นายได้ยินฉันแล้ว ผิวเผินอะไร ฉันเลยบอกไอบีเอ็มไป
ก็ผิวเผิน
- นี่ค่ารถ - ขอบคุณ
พูดง่ายๆ ว่าคุณจะซื้อระบบปฏิบัติการไป
ใช่
ทำไม
ผมก็ไม่รู้ เราแค่คิดว่าเราอาจจะ ปรับปรุงมันและขายได้
ขายให้ใคร
เรามีลูกค้า 2-3 รายที่ไม่อยากจะออกตัวนัก
พวกที่ไม่อยากแสดงตัวว่าคบกับเรา
เพราะงั้นเขาเลยให้เราเก็บความลับเอาไว้
- แล้วคุณเสนอให้เรา - 5 หมื่นเหรียญ
- ดอลล่าร์รึ - ดอลล่าร์
นายวิตกรึ
เปล่าว่ะ ชีวิตฉันไม่เคยสมดุล ฉันรึวิตก เปล่าเลย
เราอำไอบีเอ็ม
ไอบีเอ็ม นายลองคิดดูสิ
ทำไมไอบีเอ็มถึงอยากจะ ทำธุรกิจกับพวกกระจอกอย่างเรา
เพราะความสำเร็จไง เบลเมอร์
ผู้ประสบความสำเร็จคือ คนฉลาดที่ไม่ยอมเสียโอกาส
ว่าไง
ว่าไง เป็นใบ้รึไงวะ
คุณได้ยินมั้ย เสียงแห่งเงินตรา
เสียงคำรามแห่งเงินตรา เหมือนไม่ว่า จะหันไปทางใด ก็ไหลมาเทมา
ประเดี๋ยวล้าน ประเดี๋ยวก็อีกล้าน
นั่นเพราะเราซื้อระบบปฏิบัติการ จากหมอนั่นในราคาแค่ 5 หมื่นเหรียญ
เปิดทางให้เราร่ำรวยกันจนอู้ฟู่ มากเกินทุกสิ่งในประวัติศาสตร์
แต่ว่าคุณรู้อะไรมั้ย
การมีเงินทองกับการมีฟอร์ม มันเป็นคนละเรื่องกันเลย
หวัดดีผมบิล เกทส์
รู้มั้ย คุณน่าจะมองทางมั่ง
คุณคงจะเล่นสเก็ตได้เก่งมั้ง
- ว่าไงนะ - เดี๋ยวคุณจะไปไหนต่อ
ตาเบื๊อกนี่ใคร
ทีเด็ดจริงๆ คนดัง
ตอนพอลกับฉันอยู่เล็คไซด์ เราเคยไปเที่ยวจีบสาวด้วยกัน
เราอ่านหนังสือคอมพิวเตอร์ เพื่อให้สาวๆ หันมามองเรา
ชีวิตเลยลงเขานับตั้งแต่นั้นมา
บางทีนายน่าจะเดินไป ควักเงินอวดพวกหล่อนแทน
หรือว่าบางทีนายควรจะเลิกตวาด ลูกจ้างของนายสักที
สาวๆ ไม่ชอบคนโวยวาย ชอบคนสุขุม
จริงเหรอ เบลเมอร์ ทำไงถึงจะสุขุม
ฉันก็ไม่รู้ แบบเรื่อง แซทเทอร์เดย์ไนท์ฟีเวอร์มั้ง
เราอยากต้อนรับทุกคน สู่สำนักงานใหญ่ และบ้านใหม่ของแอ๊ปเปิ้ลคอมพิวเตอร์
เพียงไม่นานสตีฟก็กลายเป็นดาราใหญ่
เป็นคนที่ใครๆ ก็ฟังคำพูด
และยึดถือเป็นจริงเป็นจัง
ขอบคุณมากครับที่มาร่วมงานในวันนี้ และในวันดีนี้
เราจะหยุดข่าวลือและคำนินทา
รู้กันเลยว่าข่าวลือเป็นความจริง
ทุกท่านพบประธานใหม่ของเราจอห์น สกัลลี่
ขอบอกความจริงเลยว่า ผมเคยยินดีจะเป็น ประธานของเป๊ปซี่-โคล่า
จนเมื่อสตีฟ จ๊อบส์มาชวนผมแล้วพูดว่า
คุณอยากขายน้ำผสมน้ำตาลไปตลอดชีวิต
หรืออยากสร้างประวัติศาสตร์
- ฉันอยากได้ข้อมูลของโอเรกอน - ขอตัวเดี๋ยวนะ
สตีฟ เราต้องคุยกัน ฉันไม่รู้จะทำไงกับเหตุการณ์นี้
- รอเดี๋ยว - หมายถึงหุ้นที่นายจะซื้อ
ตั้ง 100 ล้านเหรียญ
- นายคิดอะไร 116 ล้านเหรียญเชียวนะ - บอกว่ารอเดี๋ยว
ฉันคิดว่าไม่ควรจะเสี่ยง โอเคมั้ย ฉันรู้ว่าคนชอบเสี่ยง แต่ฉันไม่ชอบ
บางทีเราน่าจะเรียนรู้ มันตั้ง 100 ล้าน มันเป็นบทเรียนที่แพงไป
ฉันแทบกินกลางวันไม่ลงเลยเพื่อน
เราควรจะขายหุ้นให้คนอื่นสตีฟ
เช่น แดน แดนร่วมงานมากับเราตั้งแต่แรก
เรายังไม่เคยให้หุ้นแก่เขาเลย
สตีฟ
- ฉันจะแบ่งหุ้นฉันให้แดน - ใช่ อาร์ลีนอยู่มั้ย
เราต้องทำสิ่งที่ถูกต้อง
อาร์ลีน ขอรู้ชื่อลูกหน่อย
สตีฟ คุณจะสนใจทำไมเรื่องชื่อลูก
เพราะฉันไม่อยากให้ลูกฉันชื่อว่าเรนโบว์
หรืออลิชช่า หรือร็อบบี้ เจนคาร์ หรือชื่ออะไรทำนองนั้น
สตีฟ อย่าชวนทะเลาะได้มั้ย
แล้วจะคุยกันเมื่อไหร่ โทรมากี่ทีเธอก็...
สตีฟ
ผมมาแวะดูว่าเป็นไง
- ทุกอย่างโอเคนะ - ขอบคุณ
แล้วก็...
ฉันมาเพื่อให้แน่ใจว่า เธอไม่ตั้งชื่อลูกแปลกๆ
แปลกตรงไหน ถ้าฉันตั้งชื่อว่าอลิชช่า
หรือซันไชน์ หรือเพียวรีตี้
เด็กเกิดมาในโลกก็ลำบากอยู่แล้ว
โดยไม่รู้จุดหมายของตัวเอง
ชื่อแปลกๆ ยิ่งเป็นผลดี
ทำให้มัน
ทำให้มัน กลายเป็นพวกแปลกแยก
ไม่ใช่มัน
เธอค่ะ
เธอ
ลิซ่า
โอเค
เธอก็ลูกสาวคุณเหมือนกัน
อาร์ลีน เราจะไม่เถียงกันเรื่องนี้อีก
เราไม่เพียงแต่ใช้ชีวิตตามครรลอง
เราเปลี่ยนแปลง จัดรูปแบบ เราวางเป้าหมายกับชีวิต
เพราะฉะนั้น จงคุ้นกับชื่อว่า
ลิซ่า ซึ่งจะไปได้ดี
คอมพิวเตอร์รุ่นนี้เป็นโครงการ ยิ่งใหญ่ชิ้นแรกของแอ๊ปเปิ้ลเรา
บางคนยังสงสัยว่าทำไมสตีฟ ยืนกรานจะใช้ชื่อนั้น
นายอยากเรียกคอมพิวเตอร์ว่าลิซ่ารึ
นั่นมันชื่อลูกนาย
ฉันหมายถึง
เธอชื่ออะไรนะ อาร์ลีน นั่นชื่อลูกอาร์ลีนไม่ใช่เหรอ
ลูกหลายคนก็ชื่อลิซ่าเหมือนกัน
สตีฟ นายมีลูกเกิดมา นายยังไม่อยากแม้แต่จะเล่า
- หมายถึง มันออกจะ - ออกจะอะไร
เราต้องคิดว่าตัวของเราเป็นศิลปิน
ก็อย่างที่ปิกัสโซพูดว่า
ศิลปินที่ดี ลอกเลียน ศิลปินเอก ขโมย
นี่คือสิ่งที่พวกเราอยากขโมย ซีร็อกซ์
พวกเขาแอบพัฒนาสิ่งมหัศจรรย์
เช่น เม้าส์และการแสดงผลภาพกราฟฟิค แทนที่จะเป็นตัวเลข
แต่เมื่อวิศวกรแคลิฟอร์เนีย เดินทางขึ้นไปนิวยอร์ค
และเสนอของวิเศษพวกนี้แก่พวกบิ๊กของซีร็อกซ์
พวกผู้บริหารพวกนั้น ไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ตนเห็นนั่นคืออะไร
แค่เรื่องเม้าส์ ราวกับว่ามีคนโยนซากหนูตาย ใส่โต๊ะประชุมของพวกเขา
เม้าส์เรอะ
คุณอยากให้ซีร็อซ์พิจารณา สิ่งที่เรียกว่าเม้าส์รึ
นี่เป็นอัจฉริยะภาพของสตีฟ
เพราะเขากล่อมสำนักงานใหญ่ของซีร็อกซ์ ให้โชว์ของวิเศษ
ที่วิศวกรแคลิฟอร์เนียพัฒนาขึ้นมา
จะบอกให้ มันทำให้พวกนั้น แทบเป็นบ้า
พระเจ้า
ลุยเลย
รู้เปล่า ผมรู้สึกเหมือนเป็นขุนศึกมองโกล
ที่กรีฑาทัพเข้าปล้นชาวบ้าน ผู้ไม่มีทางสู้
เดี๋ยวก่อน นี่มันสติแตก
เราควรก้าวล้ำพวกเขาไปไกล
เราเป็นผู้สร้างเม้าส์ขึ้น แล้วตอนนี้ เจ้าพวกโง่ในนิวยอร์ค
อยากให้เราโชว์ให้สตีฟ จ๊อบส์ดูรึ
ฉันไม่ยอมแน่
หวัดดี ผมสตีฟ จ๊อบส์
ผมอยากให้คุณช่วยตอบคำถาม เรื่องสิ่งประดิษฐ์ของคุณ
ภาพกราฟฟิคอินเตอร์เฟส
ไม่มีอะไรหรอก
คุณคิดงั้นรึ
คุณอยากรู้อะไร
มันเนี๊ยบจริงๆ ครับ ว่ามั้ย
คลิกเดียว เข้านี่ได้
คลิก ก็เข้าไฟล์อื่นได้
กราฟฟิคอินเตอร์เฟสชิ้นนี้ เป็นของวิเศษในยุคโน้น และเราได้มันมา
สตีฟได้มันมาจากซีร็อกซ์ ผู้ประเคนใส่พานมาให้พวกเรา
เหมือนพวกเศรษฐีที่บริจาคขยะ ให้แก่กองทัพปลดแอก
เพียงแต่ขยะที่ว่านี่ กลายเป็นงานศิลป์ของเรมแบรนท์
ทำให้เราโกยเงินเป็นแสนๆ ล้านเหรียญก่อนใครๆ
แอ๊ปเปิ้ลโกยเงินได้เป็นตันๆ มันยอดเยี่ยมมาก
และแน่นอน ผมแทบจะเป็นบ้าตาย หมายถึงมันเหมือนเกมแสนสนุก
ผมจึงเริ่มซื้อของเล่นราคาแพง
คือตัวผม กับเครื่องบินส่วนตัว
แต่ปัญหาเดียวคือผม อาจไม่ใช่ยอดนักบินอย่างที่คิดไว้
คอมพิวเตอร์ตกรุ่นมันเรื่องนึง แต่เครื่องบินตก
ไม่อยากจะคิดเลย
เฮ้สตีฟ นายเพิ่งมาเยี่ยมฉันรึ
เปล่า ฉันเพิ่งออกไปคุยกับหมอ
ลืมแล้วรึ เราคุยกันเมื่อ 10 นาทีเอง
- เราคุยกันเหรอ - ใช่
ฮาร์ดดิสค์ฉัน มันเจ๊ง
เป็นนักคอมพิวเตอร์ที่ความจำเสื่อม
มันก็พิลึกดี เพราะเสี้ยวหนึ่งของชีวิตหายไป
เพียงแต่เราไม่รู้ตัว
ทำให้เราแทบคลั่ง
พอล
พอล ตามแม็ทธิวมาซิ
เบลเมอร์มานี่หน่อย
- มีอะไร - ไอ้นี่มันห่วยมาก
คอมพิวเตอร์ใหม่ของแอ๊ปเปิ้ล ลิซ่า เราตายแน่
ผมเคยเห็นเจ้าเครื่องนี้
มีภาพกราฟฟิค มีระบบปฏิบัติการ
ทำให้เครื่องของไอบีเอ็มตกรุ่นหมด
- ฉันต้องการมัน - หมายความว่าไง ต้องการมัน
- มันเป็นเครื่องของแอ๊ปเปิ้ล จะขโมยรึไง - นายไม่ฟังที่ฉันพูด ฉันต้องการมัน
ประกาศเรียกครั้งสุดท้ายเที่ยวบิน 2684 ไปซานโจเซ่
- พนัน 50 เหรียญว่าเขาตกเครื่อง - ได้เลย
ต้องให้เขา วอ. บอกเครื่องบิน
- ฉันสั่งให้เขา วอ.ไม่ได้ - เครื่องออกแล้วมั้ง
- รอเดี๋ยว - เราต้องขึ้นเครื่องเดี๋ยวนี้
ขออภัย เครื่องบินคุณอยู่กลางรันเวย์แล้ว
ได้ไงกัน ให้บริการอะไรแบบนี้
ผมเสียใจครับ ไม่มีอะไร ทำให้เครื่องบินนั่นกลับมาที่เกทได้
มันต้องได้สิ ด้วยความตั้งใจ เราจะสั่งให้เครื่องบินนั่นกลับมาเดี๋ยวนี้
- อ๋อ จริงเหรอ - ก็จริงน่ะสิ
คุณรู้มั้ยว่าวันนี้ในประเป๋าผม มีรหัสภาษาคอมพิวเตอร์
- รู้มั้ยว่ามันใช้ทำอะไร - เกรงว่าผมไม่ทราบ
มันช่วยป้องกันไวรัส คุณคงรู้จักไวรัสดีหรอกนะ
- คุณครับ ผมหาหมอเป็นประจำ - ไม่ใช่ ไวรัสคอมพิวเตอร์ไง
อ๋อค่ะ ฉันเคยอ่านข่าวเรื่องไวรัส
- มันสามารถทำลายคอมพิวเตอร์ได้ - ทำลายระบบคอมพิวเตอร์
เช่นเครื่องที่อยู่หลังเคาน์เตอร์คุณ แบบที่เครื่องบินใช้กัน
แบบที่ใช้กับสายการบินของคุณ แบบที่ใช้กับหอควบคุม
ผมขอถามคุณว่าคุณเตรียมพร้อม ที่จะรับผิดชอบการกระทำของคุณมั้ย
ถ้าไม่นำข้อมูลเหล่านี้ขึ้นเครื่องบินไป
ผ่าสิ มีชื่อเสียงในการทำให้โลกพัฒนาก้าวไกล
แต่เขาดันตกเครื่องบิน
นี่เสียงของกัปตัน เราจำเป็นต้องกลับไปที่เกทเป็นเวลา 2 นาที
ไม่มีปัญหาอะไรร้ายแรงครับ
- ประกาศ เที่ยวบิน... - ขอตั๋วด้วยครับ
- ตั๋วอยู่ที่นายใช่มั้ย - เปล่า ผมให้คุณไว้
บิล สงสัยอยู่ในรถ
ว้าว พวกนี้ใหญ่โตกว่าเราตั้ง 50 เท่า
ศิลปินเอก ลอกเลียน ยอดศิลปิน ขโมย
- อ๋อเหรอ ใครพูดงั้น - จิตรกรบางคน คิดว่าแวนโก๊ะห์
เฮ้ ดูนั่นซะก่อน
เฮ้ พรรคพวก ได้เวลาปล้นฆ่าข่มขืนแล้ว
เราให้พวกไมโครซอฟต์เข้ามาจะดีรึ
เรามีวัฒนธรรม พวกมันไม่มี
ไร้รสนิยม ไร้ทิศทางพัฒนา
แต่เขาอาจมีประโยชน์ต่อเรา
ได้เวลาเปิดการแสดงแล้ว
บิล
ดีใจที่พบคุณ ขอบใจที่มา
- ไง สตีฟ - ดีใจที่คุณมาพอล ผมสตีฟ จ๊อบส์
- ผมชาร์ล แม็ทธิว - เข้ามาสิ มารู้จักทุกคน
นี่คือกิลมอร์ ยอดโปรแกรมเมอร์ของเรา
เขาซื่อสัตย์มาก ไม่เคยกินนอกกินใน
- หรือเอาใจออกห่าง ถูกต้องมั้ย - แน่นอน สตีฟ
เชิญทางนี้ ทีมของแม็คอินทอช เป็นมากกว่าครอบครัว
ส่วนคนอื่นๆ ถือเป็นคนนอก
- ทำไมต้องใช้ธงโจรสลัด - คติของเราว่าไงนะ
เป็นโจรสลัดดีกว่าเป็นทหารเรือ
- นายเป็นมั้ย - ใช่ครับ แน่นอนที่สุด สตีฟ
ผมตะลุยปล้นได้ยาว 52 ชั่วโมง
มาเลย
ผมจะให้ดูอนาคต
ความลับสุดยอด อีกราวๆ..
1 ปี ถึงจะเปิดตัว
เป็นความสุดพิเศษ ปรับเปลี่ยนรูปโฉม
ผสมผสานของศิลปะและรูปลักษณ์
- เรียกมันว่า แม็คอินทอช - รุ่นนี้ไม่เหมือนลิซ่าแฮะ
มีกราฟฟิคอินเตอร์เฟสรึ
ผมไม่เข้าใจแฮะ ทำไมคอมพิวเตอร์ถึงถูกเม้าส์ควบคุมได้
ไม่ใช่ๆ ฮาร์ดแวร์ไม่เกี่ยวอะไรกับเม้าส์
- มันอยู่ที่ซอฟท์แวร์นี่ - พอแล้ว
โทษที สตีฟ
มันสำคัญมาก เพื่อให้แขกของเรา
รอดูว่ามันทำอะไรได้
คุณยังมีจุดอ่อน ยังมีจุดตายนะสตีฟ
พวกเราช่วยคุณได้
90 ชั่วโมงต่ออาทิตย์ ชอบเสื้อนี่มั้ย ผมทำให้พนักงานผม
บางคนทำงาน มากว่าอาทิตย์ละ 90 ชั่วโมง
เรามีมัลติแพลน กับแพลตฟอร์มเป็นสิบๆ แบบ
ไม่มีใครสู้เราได้
เราไม่ต้องการลูกจ้างเพิ่มแล้ว
เยี่ยมมาก
รู้มั้ย พวกเขาต้องเป็นนักรบครูเสด
ทั้งศิลปะ วิทยาการ ศาสนา ทุกอย่างล้วนเป็นหนึ่งเดียวกัน
เรามีมัลติทูลอินเตอร์เฟส สามารถออกแบบใหม่ให้แม็คได้
ออกแบบใหม่ ออกแบบใหม่
พวกเราเป็นศิลปิน
หล่อหลอมทรายให้เป็นแก้ว
แล้วสร้างงานชิ้นใหม่ๆ ศิลปะซิลลิกอน
รู้มั้ยไอบีเอ็มก็ต้องการของของเรา
ไอบีเอ็มรึ
ไอบีเอ็ม มันเป็นอดีตไปแล้ว
มันเป็นพวกยุค 1950 อเมริกายุคน้ำแข็ง พวกมันระเบิดคู่แข่งขัน จนปราสาทตนถล่ม
- เรายังกลัวมันรึ - ผมรู้ไอบีเอ็มเป็นศัตรู สตีฟ
เราช่วยคุณได้
คุณไม่ต้องวิตกเรื่องไอบีเอ็ม
เหรอ
แล้วทำไมคุณถึงทำงานกับพวกนั้น
ผมอยากทำงานกับคุณมากกว่า
เราเข้าได้
- เราจะได้ทำงานให้แอ๊ปเปิ้ล - ล้อเล่นรึเปล่า
เขาจะส่งเครื่องต้นแบบให้เรา 3 เครื่อง
- เครื่องแม็คอินทอช - ให้ตายสิ
ที่นี่ติดธงตราโจรสลัดนะ คิดว่าเขาจะให้มันกับเราง่ายๆ งั้นรึ
นี่มันถิ่นโจรสลัดนะ
หมอนั่นเชื่อแบบนั้น แต่ไม่ได้คิดกลับกัน
เราไม่ใช่ตัวปัญหาของเขา
เขาเลยไม่ทันระวังพวกเรา
แม็คอินทอชๆ
- ทีมแอ๊ปเปิ้ล ต่อต้านมัน - แม็คเจ๋งกว่า
ตอนที่ความทรงจำผมกลับคืนมา ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว
ผมไม่อยากเชื่อว่าจะเปลี่ยนไปขนาดนี้
แอ๊ปเปิ้ลกำลังฉีกตัวเองเป็นชิ้นๆ
สตีฟ จับพวกเขาเป็น 2 ค่าย
หนุนให้แม็คอินทอชเติบโต ค้านความคิดคนอื่นในบริษัท
สตีฟ นี่มันเรื่องบ้าอะไร
เหมือนกับครอบครัวไง บางทีก็มั่วๆ
ฉันไม่เข้าใจเลย
นายให้ทีมแม็คสู้กับทีมแอ๊ปเปิ้ลงั้นรึ
- พวกเขาจะทะเลาะกันตาย - น่าทึ่งมั้ยล่ะ
พวกเราทุกคนต้องถูกปั้น หล่อหลอม
ถ้านายไปถามพวกเขา คนไหนก็ได้ เขาจะปฏิเสธ
ฉันไม่อยากปั้นอยากเติมใคร สตีฟ มันไม่ใช่เรื่องสนุกอีกแล้ว
บางทีความสนุกของฉันอาจเป็นแค่เศษเสี้ยว ของการรวมกลุ่มที่แข็งแกร่ง
ฉันคิดขำขันไม่ได้แล้ว
ฉันบอกนายตั้งแต่เมื่อก่อน ฉันชอบขำขัน
สตีฟ ลาก่อน ฉันจะออกจากแอ๊ปเปิ้ล
- นั่นเรื่องโจ๊กใช่มั้ย - ไม่ ฉันจะกลับไปเรียนต่อ
วอส นายจะทำอะไรน่ะ ฉันว่าไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย
ฟังนะ ฉันอยู่นี่ก็เป็นได้แค่ตัวเบรคนาย สักวันนายจะวิ่งชนกำแพง
วอส
- ฉันขอร้องให้นายใช้สมอง - สตีฟ ผม
ฉันขอให้นายเป็นอัจฉริยะ นายให้ฉันได้แค่นี้รึ
สตีฟ ได้โปรด
พระเจ้าสตีฟ อย่าจี้กันอีก
นี่ตี 3 แล้ว ฉันไม่มีแรงจะเถียง เรื่องงานที่ยังออกแบบไม่เสร็จ
นั่นเพราะมันไม่คืบหน้าอะไรเลย
ฉันไม่ชมชอบ คนไม่มีน้ำยา
ฟังฉันอยู่รึเปล่า
- นายฟังอยู่รึเปล่า - เออโว้ย ฉันฟังอยู่
ฉันเหม็นเบื่อโรควางก้ามแกเต็มทนแล้ว
แกมันเอาแต่ดูถูกเหยียดหยามกดหัวคน
- ไอ้ลูกหมาโรคจิตเอ๊ย - จะทำอะไรน่ะ ไม่เอาน่า
ผมรู้ว่าพวกเรากรำศึกมา
ก็เหมือนศึกสงครามทั่วไป ย่อมมีคนบาดเจ็บและล้มตาย
แต่วันนี้เป็นวันเฉลิมฉลอง
เดอะ แม็คอินทอช
ทำพิธีปล่อยตัวได้
ปล่อยแม็คอินทอชน้อยๆ ของเรา
ลูกของเรา
ความเป็นศิลปินที่แท้จริง
ในบริษัทแห่งนี้ ในแอ๊ปเปิ้ล ในธุรกิจทุกๆ อย่าง
เรา คุณ ทีมของแม็คอินทอช คิอศิลปินที่แท้จริงกลุ่มเดียว
คุณลืมแอ๊ปเปิ้ลไปได้ ลืมลิซ่าด้วย
มีแต่เราเท่านั้น คือทีมแม็คอินทอช
เราถูกเลือกให้มายึดครองประวัติศาสตร์
เราคือพวกเปิดประตูสู่ยุคใหม่ ได้เวลาปาร์ตี้แล้วพวกเรา
เฮ้ จอห์น
คุณได้ยินเหมือนผมมั้ย
- เฮ้เพื่อน นายกำลังว่าสตีฟนะ - ฉันเบื่อความงี่เง่าของเขา
- นายว่าอะไรนะ - นายได้ยินฉันแล้ว
นายว่าสตีฟยังงั้นได้ไงวะ
หัดลืมตาแหกตาซะบ้าง ใครเลี้ยงดูแก
- ในเป๊ปซี่-โคล่าไม่มีแบบนี้ - พอเถอะ
ไม่อยากขายน้ำใส่น้ำตาลทั้งชาติเองนี่
สตีฟ ผมวิตก
เหรอ
ใช่ เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น
เกี่ยวกับนโยบายแข่งขันกันเอง แม็คอินทอช กับแอ๊ปเปิ้ล
คุณยังไม่เข้าใจ จอห์น คนเรามันชอบลุย
เราพลาดที่เวียดนาม นี่คือเวียดนาม
- บริษัทจะเละเป็นโจ๊ก - งานสร้างสรรค์มันวุ่นวาย
อัจฉริยะต้องบ้าคลั่งในสภาพที่บีบคั้น
ผมถึงได้เชิญคุณมา
สตีฟ ถ้าคุณไม่ไว้ใจผม ก็ช่วยไม่ได้
ผมไม่ได้เชิญคุณมาเพราะไว้ใจ
ยังมีปัญหาอีกเรื่อง
- เรื่องอาร์ลีนกับลูกเธอ - นั่นมันเรื่องของฉัน
เปล่า ไม่ใช่อีกต่อไป หนังสือไทม์ กำลังขุดคุ้ยเรื่องนี้
นายไม่ต้องการข่าวอื้อฉาว เราก็เช่นกัน
- เด็กไม่ใช่ลูกฉัน - สตีฟ ขอร้อง ตรวจเลือดก็ตรวจไปแล้ว
เธอเป็นลูกคุณ ผลก็เห็นๆ อยู่
- ผลตรวจเลือดเป็นเรื่องงี่เง่า - เธอขอเงินแค่ 2 หมื่นเท่านั้น
- เท่านั้น ไม่มากกว่านี้ - นั่นแบล็คเมล์
สตีฟ นายมีเงินเหลือเฟือ ควรจ่ายตามที่เธอขอ
- ควรให้มากกว่านั้นด้วย - มันไม่ได้อยู่ที่เรื่องเงิน
แล้วมันเรื่องอะไรล่ะ
ฉันไม่รู้
แม่คะ มีผู้ชายมาค่ะ
ตั้งนานแล้ว ปีนึงได้มั้ง
- ใช่ ฉันไม่ว่างเลย - ก็คงงั้น
- คุณมานี่ทำไม - ไม่รู้เหมือนกัน
เธอน่ารักมากเลยนะ
คุณน่าจะมาหาเธอบ้าง
- เธอน่าจะพาลูกไปหาฉัน - โธ่ สตีฟ
นี่ค่ะ
ขอบใจ
ขอบใจ ลิซ่า
- สตีฟ จ๊อบส์มันเล่นเราแน่ เบลเมอร์ - ว่าไง
ซอฟต์แวร์นี่โหลยโท่ย ไม่เอาอ่าวเลย
- วินโดวส์น่าจะพร้อมส่งตั้งปีแล้ว - เราพร้อมแล้วค่ะ คุณเกทส์
ทำไมต้องเป็นผม ผมงานล้นมือแล้ว นี่มันบ้าชัดๆ
เพื่อประชาสัมพันธ์ค่ะ ลงหนังสือพิมพ์วอลสตรีทเจอนัล
- ผมไม่ต้องการประชาสัมพันธ์ - ช่วยขยับไปทางซ้ายอีกนิดครับ
เสื้อคุณมีรูนะครับ หันไปทางขวาดีกว่า
ผมเนี่ยนะเคยเป็นนาวิก
- ถ้าแอ๊ปเปิ้ลทำได้ ทำไมเราทำไม่ได้ - นายอยากให้พวกเราทำไงล่ะ
- อะไรก็ได้ - หมายความว่าไง บิล
เราต้องขายวินโดวส์ก่อนหิมะตก
ที่นี่ซีแอตเติ้ล ไม่มีหิมะหรอก
คุณเกทส์คะ ดิฉันว่า คุณควรถอดเสื้อตัวนอกออกดีกว่า
เพราะว่ามันดูไม่เข้ากับฉากหลัง
เขียวกับน้ำเงิน ไม่เข้ากันเลย
ไม่เข้ากันสักอย่าง
เสื้อเล่นสกี ไม่เอาไหนเลย
- ผมต้องรีบกลับไปทำงานต่อ - รู้แล้ว เราพร้อมแล้ว
โอเค แล้วก็ 3...2...1 ยิ้มหน่อย
เรื่องด่วนค่ะ คุณเกทส์
ขอบใจ เดี๋ยวนะ
สตีฟ จ๊อบส์รึ
คุณจ๊อบส์ต้องการให้คุณ ไปที่ออฟิศเขาคืนนี้
เขาประสาทเสียในสิ่งที่เราทำ
ก็น่าจะกลัวหรอก
จะไปดีมั้ย
คืนนี้ฉันมีนัดกับแอนน์ด้วยสิ
- นึกว่าเธอไปทำธุระเสียอีก - อ๋อใช่
แล้วนายจะควงเธอได้ไง
คือฉันจะไปดูหนังที่บ้าน แล้วเธอก็จะดูเรื่องเดียวกันที่เดนเวอร์
พอดูจบแล้วเราจะโทรคุยกัน
ผ่าสิ นึกไม่ออกเลย ว่าพวกนายจะมีเซ็กส์กันยังไง
คุณขโมยของของเรา
สตีฟ เราไม่ได้ขโมยไปจากคุณ อย่ากล่าวหาแบบนั้น
ถ้างั้นคุณทำบ้าอะไร
ทำไมผมถึงได้ข่าวตลอดเวลา ว่าคุณพัฒนาไอ้เจ้า...
คุณเรียกว่าไงนะ วินโดวส์
เพื่อแข่งกับเรารึ
- ผมไม่ได้ทำอะไรเพื่อหักกับคุณ สตีฟ - อย่ามาทำไก๋
คุณมันโจรขโมยซอฟต์แวร์ ฉกต้นแบบของเครื่องแม็คไป
ผมอุตส่าห์ไว้ใจคุณ
เราแค่ทำให้ทุกอย่างมันทำงาน ผมจะให้ดู
เรื่องแปลกก็คือ
สตีฟ จ๊อบส์เป็นคนเดียว ที่บิล ไม่กล้าว๊ากใส่ ตรงกันข้ามเลย
สตีฟอยากจะบีบบิล ให้มีโทสะ และระเบิดใส่เขา
แต่บิลเขาเพียงรอจังหวะ และพูดกล่อมเขา ว่าเราไม่เป็นภัยต่อเขา
และวินโดวส์เป็นเพียงโปรแกรมกระจอกงอกง่อย
2-3 ชั่วโมงต่อมา ทุกอย่างก็คลี่คลาย
ผมจะบอกให้ บิลเป็นอัจฉริยะด้านนี้
คุณกำลังทำแค่นี้เองรึ
แน่นอน
- งั้นเหรอ - รู้อะไรมั้ย
คุณได้อ่านคำสัมภาษณ์นสพ.ของผม เมื่อ 2 วันก่อนรึเปล่า
- เปล่า คุณว่าไง - ผมบอกว่า เมื่อแม็ครุ่นใหม่ออกมา
ผมจะซื้อมันไปฝากคุณแม่ผม
- จริงเหรอ - จริงสิ
ฝากแม่เชียวเหรอ
- แบบว่าเราเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน - ครอบครัวเหรอ
คุณคงเข้าใจ
ครอบครัว
สตีฟๆ ๆ
บอกฉันหน่อยซิ
ว่าธุรกิจนี้ กลายเป็นการตั้งลัทธิ ตั้งแต่เมื่อไหร่
ขอบคุณสำหรับการทำงาน
และระลึกไว้ว่า ปีหน้าสิ่งที่เราจะทำ
จะเปลี่ยนแปลงรูปแบบการคิดของคน
และการสื่อสาร
รู้มั้ย สตีฟคิดว่าไอบีเอ็มเป็นศัตรู
แต่ว่าเขาไม่เข้าใจ
พวกนายตะหาก
นายพูดอะไรแบบนั้น
ก๊อปปี้วินโดวส์นายถูกจำหน่ายไปทั่ว
นายเอาของเราไป บิล
นายเอาของเราไปพัฒนา แล้วอ้างว่าเป็นของตัวเอง
ขนาดทหารเลวยังคิดได้อย่างนี้
พึงจำไว้เลย
ว่าเราล้วนเป็นครอบครัวเดียวกัน
และส่วนหนึ่ง มีเพื่อนเราจากไมโครซอฟต์
บิล
ทุกๆ ท่าน บิล เกทส์ครับ
สุดท้ายนี้ ผมอยากให้คุณชมพรีวิว
ภาพยนตร์ 60 วินาทีที่น่าทึ่งที่สุด
เราจะฉายแค่ครั้งเดียว
ในการแข่งขันซูเปอร์โบลว์
จงชม และดูว่าเราโค่นไอบีเอ็มได้ยังไง
ผมหมายถึงพี่ใหญ่ของเรา
หนังโฆษณาชิ้นนั้น น่าสนใจมาก ในหลายๆ แง่มุม
เพราะว่าเราอยู่ในยุคเฟื่องฟู ของกลุ่มแอ๊ปเปิ้ล
กลุ่มของเขาเริ่มแตกความสามัคคี ไปทำเครื่องให้ญี่ปุ่น
ที่ได้ก๊อปปี้แรกของซอฟต์แวร์วินโดวส์ไป
มันน่าดูมาก
หมายถึง เลือกฉายได้ถูกจังหวะ
เฮ้
อะไรๆ ก็ไปได้ด้วยดีแล้ว
เราจะยังอยู่ต่ออีกรึ
บางครั้งต่อรอง บางครั้งก็ถอนตัว
ยังไม่ถึงเวลาถอนตัว
เราจักดำรงอยู่
ฉันมักทำผิดพลาดบ่อยๆ
ผิดพลาดครั้งใหญ่
ที่ไว้ใจคน
และเชื่อในคำ
ว่าครอบครัว
ว่าเราอาจจะเป็นครอบครัวมาเฟีย แต่แกหันหลังให้เรา
ไปร่วมมือกับพวกเราทำงานให้ญี่ปุ่น กับพวกเอ็นอีซี
มันมีแต่โปรแกรมของไมโครซอฟต์ โปรแกรมของพวกแก
เหมือนกับเราเกือบทุกรายละเอียด
บางทีก็เหมือนแค่บางส่วน สตีฟ
แค่เหมือนรึ
เหมือนรึ
- มันโจรชัดๆ - สตีฟ เราต่างก็มีเป้าหมาย
อย่าเรียกการลอกเลียนว่าการรุกราน
- เรามีสัญญากัน แกกับฉัน - แกควรอ่านมันให้ถี่ถ้วน
นี่อะไรกัน
ยังกับทำธุรกิจกับไอ้พวก
เจ้าเล่ห์เพทุบาย
เดี๋ยวหลอก พอเผลอก็กินกันทั้งเป็น
เข้าใจหน่อยสิ
นายกับฉันต่างเหมือนนายกระจอก ที่ดันมีเพื่อนบ้านรวย
เช่น ซีร็อกซ์
พวกเขาเปิดประตูกว้างตลอดเวลา
จนนายดอดเข้าไปขโมยทีวีเขามา
เพียงแต่เมื่อนายไปถึง นายรู้ว่า ฉันไปถึงที่นั่นก่อน
ฉันเห็นของดีเอง สตีฟ
แล้วนายมาโวยวาย
ว่ามันไม่แฟร์รึ
ฉันอยากขโมยมันก่อนด้วยซ้ำ
นายมันช้าเอง
เรายอดกว่าพวกแกเยอะ
- เรามีของดีเยอะแยะ - ไม่เข้าใจอีกรึสตีฟ
นั่นมันไม่สำคัญแล้ว
ก็เหมือนกับหลายๆ สิ่ง งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
สำหรับเรามันทำให้ เรามาพร้อมหน้ากันอีกครั้ง
ในงานเลี้ยงวันเกิด 30 ปีของสตีฟ.
เราก็เป็นส่วนหนึ่ง
เมื่อคนเราพยายามทุ่มเทให้กิจนั้นๆ สำเร็จ
แต่ว่ามันเกิดไม่ประสบผล
เราก็ควรรู้ตัวแต่แรกแล้ว
- นั่นเอลล่า ฟิตซ์เจอรัลตัวจริงเหรอ - ฉันไม่รู้เลยจริงๆ ว่ะ
เห็นอาหารที่พวกเขาเสิร์ฟเรามั้ย
- ซัลมอน มูสกับเนยแพะ - ฉันกินของพรรค์นี้ไม่ลง
- เราไปร้านเดนนี่ส์ดีกว่า - นั่นโจนส์ บายเออร์ใช่มั้ยที่เขาควง
เดี๋ยวสิ ใครคือโจนส์ บายเออร์
- หวัดดี - จอห์น
เราอยากคุยกับคุณ เรื่องสำคัญ
โอเค จอห์น ขอตัวเดี๋ยว
เรามีปัญหาแล้ว เราต้องเชิญชวนดื่มอวยพรสตีฟ
ผมเหรอ อวยพรให้สตีฟ เมินซะเถอะ หลังจากที่เขาทำกับผม ไม่มีทาง
โธ่เอ๊ย จอห์น อย่ามามองผม ไมค์ นายดีกว่า
เราฟัดกันมา 2-3 เดือน ผมว่าไม่เหมาะมั้ง
จอห์น คุณนั่นแหละ
- ไม่ล่ะ ยังไงก็ไม่ เมินซะเถอะ - ทำไมล่ะ
- โธ่ สตีฟผมคิดว่าผมจะ... - คิดว่าจะอะไร
ท่านผู้มีเกียรติครับ ขอดื่ม
ให้แก่บุรุษผู้โดดเด่น
ผู้ชักนำผมเข้าบริษัท
ซึ่งถ้าขาดเขา พวกเราก็ไม่มีคืนวันนี้
สตีฟ จ๊อบส์ แสงสว่างนำทางของเรา ชายผู้เห็นอนาคต
- เฮ้ๆ - สตีฟ
สุขสันต์วันเกิด
ก็น่าแปลกดี แต่... บางครั้งเราก็พบสิ่งที่มีค่าต่อเรา
มากกว่าที่เราเห็นคุณค่าของมัน คุณคงเข้าใจผม
บางที ผมคงเริ่มแก่ตัวแล้ว
โอเคเด็กๆ เรามาดูนี่กัน
อันนี้เจ๋งมั้ย
นิทานเรื่องนี้ สอนให้เรารู้จักพิจารณาตัวเอง
หวัดดี สตีฟ
ผมคิดว่ามันน่าสนใจมาก หมายถึงคุณกับผมจับมือกัน
ใช่
ใช่เลย
บรรยายไทยโดย: นายก๊อง
[THAI]